Productgroepen

Wafels…

Zelfs de gebroeders Grimm noemen wafels in hun Duitse woordenboek, m.a.w. Wafels zijn er al heel lang, en in zeer verschillende vormen.

Ze begonnen hun wereldwijde overwinning echter pas in de jaren zestig. Maurice Vermersch verkocht dikke, zachte wafels met room, aardbeien en poedersuiker in het Belgische dorp van de Wereldtentoonstelling in New York, dat was in 1964. En de Amerikanen waren behoorlijk gek op deze combinatie. En toen werden Belgische wafels geboren. Omdat alles in Amerika een beetje anders is, eten ze vandaag nog steeds de wafels als ontbijt en niet voor koffie in de middag.

Maar naast deze traditionele wafels zijn er ook de welbekende oublies en vele varianten daarop.

Oublie/Kniepertjes

Huiddunne oubliewafels rol je kort na het bakken in een punt op om het als ijshoorntje te serveren. In Drenthe (knieperties, iezerkoekies), Groningen (kniepertjes, kniepkoukies), Twente (knieperkes) en de Achterhoek worden in hetzelfde apparaat knijpkoekjes gemaakt, een echte oud en nieuwtraditie. In december worden de knijpkoekjes plat gepresenteerd en na nieuwjaar als rolletje, wat symbool staat voor het nieuwe jaar dat zich nog moet ontvouwen. Het zijn echter wel verschillende koekjes, met verschillende recepten. Het platte koekje wordt gemaakt met een deeg, op smaak gemaakt met suiker en kaneel, het oublie-deeg is wat vlakker van smaak en dunner. De rolletjes worden bereid met een vloeibaar beslag dat in het ijzer wordt gegoten.

Saarländische Waffeln / Zimtwaffeln

Deze wafels zijn vrij compact en stevig van consistentie zijn en worden gebakken in een speciaal wafelijzer, eenzelfde als voor de Bretzeli. Hiervoor wordt een eenvoudig deeg van boter, suiker, eieren, bloem, citroen, peper en uiteraard kaneel gebruikt dat in balletjes gerold tussen de wafelplaten gelegd wordt.

Bretzeli

De Bretzeli, in het Frans Bricelet is een fijne en knapperige wafel, een specialiteit van West-Zwitserland, bereid in een ‘Bretzeli ijzer’ (als een wafelijzer), met verschillende motieven. De oorsprong van de naam is waarschijnlijk verwant aan een wederzijdse invloed van de Duitse naam Bretzel en de Franse naam Bricelet, die tot de Duitse naam van Bretzeli of Brätzeli leidde. De productie van brezeli’s is gedocumenteerd in Zwitserland sinds 1552 en is waarschijnlijk gekoppeld aan de vervaardiging van hosties. Een vorm van opgerolde wafel, van dit type, bestaat ook in Occitanië, ten noorden van Toulouse, onder de naam Curbelet. Elke regio heeft een eigen recept met dikke of meer vloeibaar deeg door toevoeging van meer of minder boter of room, afhankelijk van de lokale specialiteit. Bretzeli’s of Bricelets zijn meestal zoet om ijs of koffie te begeleiden, maar er zijn ook zoute variaties, op smaak gebracht met karwijzaad, ten onrechte komijn genoemd in Franstalig Zwitserland, of met kaas, die worden geserveerd als aperitief. Wanneer ze uit het ijzer zijn gehaald, worden de nog hete wafels onmiddellijk rond een houten staaf gerold, om hen een cilindervorm te geven en afgekoeld.

Pizzeli

Ook in Italië kennen ze een variant, bereid in een vergelijkbaar ijzer, Pizzelle. Dit zijn traditionele Italiaanse wafelkoekjes gemaakt van meel, eieren, suiker, boter of plantaardige olie en smaakstoffen. Pizzelle kunnen hard en knapperig of zacht en taai zijn, afhankelijk van de ingrediënten en de bereidingswijze. Het kan in verschillende vormen worden gegoten, ook in de vorm van cannoli.